Onverwachts alleen op Bali

Door een actieve vulkaan op Lombok belandde ik onverwachts helemaal alleen op Bali.
In het begin ging er van alles mis; niet opgehaald worden door je hotel, veel te veel geld betalen voor een  taxi, beesten in mijn bed &  verdwalen in de straten van Kuta. Tot ik besloot er het beste van te maken. Dat betekende ook een dagje naar het spannende waterpark: Waterbom. Hier heb ik de hele vakantie naar uitgekeken.

Waterbom!

Vol enthousiasme ga ik naar het waterpark en binnen 1,5 uur heb ik alle glijbanen gedaan, behalve de dropout glijbanen.
Dat zijn de spannendste glijbanen en zoiets heb ik nog nooit gedaan. Toch wil ik het graag ervaren, maar tegelijkertijd vind ik het heel spannend.
Ik besluit om de dropout glijbanen van dichtbij te gaan bekijken.
Een diepe zucht slaak ik, als ik langzaam dichterbij kom. De glijbanen zijn heel eng en heel erg hoog, 19 & 25 meter.
Mijn hart klopt in mijn keel en ik voel de angst in mijn lichaam razen. Tijd om wat hulp in te schakelen
Ik loop naar de dichtstbijzijnde dame van het waterpark toe. Heb jij het ook gedaan vraag ik haar? Ja zegt ze lachend.

waterpark
Mantra

Oke, als zij het kan, kan ik het ook, gaat er als een soort mantra door mijn hoofd.  Ik loop naar de trap en ik neem de eerste trede. En de tweede en de derde. In mijn hoofd blijf ik het herhalen als zij het kan, kan ik het ook. De spanning giert door mijn lijf. Ik voel angst en opwinding tegelijk door mijn lichaam razen. Hoe hoger ik kom, hoe zenuwachtiger ik word.

Het lijkt wel alsof het universum weet dat dit een innerlijke strijd is en mij graag wil helpen, want in de rij is niemand te zien.
Ik hoef nergens te wachten, tot ik bij het plateau aankom en er drie mensen voor me in de rij staan.

Ontwerp zonder titel
Mijn beurt

Zenuwachtig kijk ik hoe het bij de mensen voor mij gaat.
Een voor een nemen ze plaats in de cabine. De cabine wordt gesloten, en hij telt af; three, two, one, en dan zakt het plateau waar je op staat onder je voeten weg, en stort je de glijbaan in.
Dan ben ik aan de beurt. Ik neem plaats in de cabine, en vertel dat ik het eng vind. Zij zegt: easy en ze lacht.

Dan zet ze het apparaat in werking en hoor ik de cabine aftellen; three, two one. Op het moment dat ik in de cabine sta te wachten, denk ik; “wat doe ik hier, waarom ben ik hier aan begonnen?” Dit kan niet goed gaan, toch? Een fractie van een seconde na het aftellen, schuift de vloer open en stort ik naar beneden. Tot ik opmerk dat ik water voel stromen en ik me er bewust van word dat ik in een glijbaan zit.

Applaus & Adrenaline

Dertig seconden later kom ik tot stilstand en als ik een beetje wankel opsta, staan er drie Indonesische mannen voor me te klappen.
Ik neem het applaus een beetje wankel in ontvangst.
Trillend, vol adrenaline kijk ik naar de 19 meter hoge dropout glijbaan, die ik net overwonnen heb.
Nee, dat zeg ik verkeerd, ik heb de glijbaan niet overwonnen, maar mezelf.
Ik keek mijn angst recht in haar ogen en besloot er niet naar te luisteren.
De zin die ik op repeat hoor: I DID IT. En een gevoel van overwinning stroomt door mijn lichaam.
Ik haal diep adem en loop glimlachend richting de trap, de volgende 25 metershoge uitdaging staat op mij te wachten.

Jouw grootste overwinning inzetten voor groei

Welk beeld zie je voor je als jij denkt aan jouw grootste overwinning?
Wat voor positieve woorden gebruikte jij, om deze angst te overwinnen?

​Je ziet jouw grootste overwinning voor je en je denkt: als ik dat kan, dan kan ook de angst overwinnen.
Mocht je het fijn vinden, dan kan je altijd hulp inschakelen (lieve mensen in je omgeving).
Daarna kan je het besluit nemen om de angst te gaan overwinnen, door de eerste stap te zetten.
Je zal dan zien dat de volgende stap ook gezet wordt, en de volgende stappen zullen als bijna automatisch plaatsvinden.

Als ik nu aan Bali denk, dan voel ik die kracht nog steeds. Het is een hele krachtige vergelijking geworden in mijn leven.
Als ik dit kan, dan kan ik ook x y en z. Jij hebt ook angsten overwonnen in je leven.
Als je er aan denkt, komen er momenten als vanzelf naar boven.

Transformatie door middel van een Waterpark?

Doordat ik twee weken alleen op Bali was, en alles goed was verlopen, kreeg ik meer zelfvertrouwen.
Mijn hoogtepunt was echt Waterbom. In de maanden en jaren die volgden, werd de dropout glijbaan,
een katalysator voor zelfvertrouwen en buiten mijn comfortzone treden.
Als ik in een dropout glijbaan van 25 meter hoogte kan, dan kan ik x y en z zeker!
Een waterpark is dus een hele goede manier om te transformeren.
Net zoals die keer dat ik in een ijsbad ging, daar ervaarde ik ook een grote transformatie.

Wil jij een snellere en gemakkelijkere manier om jezelf te transformeren?
Waardoor je meer zelfvertrouwen ervaart en je dromen en doelen sneller bereikt? Lees het hier.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *